İzmir Protestan Kilisesi, 1834 yılında Anglikan Protestan kilisesi olarak hizmete açılmış ve başlangıçta küçük ölçekli bir köy kilisesi olarak inşa edilmiştir. 1865 yılında Osmanlı Padişahı Abdülaziz’in fermanı ile yenilenerek daha düzenli bir ibadet yapısı haline getirilmiştir.

Haç planlı mimarisiyle dikkat çeken yapıda, koro ve mihrap bölümü bir uçta, giriş ve vestiyer diğer uçta konumlanırken; yan bölümlerde org yeri ve rahip odası yer almaktadır. Rahip odasının altında merkezi ısıtma sistemi bulunması, dönemine göre ileri bir mühendislik yaklaşımını göstermektedir. Orta bölümdeki kubbe formundaki ahşap tavan konstrüksiyonu ise yapının en dikkat çekici mimari unsurlarından biridir.

Neo-gotik tarzda tasarlanan pencerelerde yer alan renkli cam vitraylar, yapıya sanatsal bir değer kazandırmış; bu vitraylar 1961 yılında Alsancak’ta bulunan Protestan St. John Evangelist Şapeli’ne taşınmıştır. Aynı yıl içerisinde Türk Protestan cemaati ibadetlerini burada sürdürmeye devam etmiştir.

Zamanla farklı amaçlarla da kullanılan yapı, bir dönem Buca Belediyesi tarafından kültür merkezi olarak değerlendirilmiş, 2001 yılına kadar bu işlevini sürdürmüştür. 2001 yılında yapılan protokol ile birlikte kilise yeniden ibadet amaçlı kullanılmaya başlanmıştır.

İzmir Protestan Kilisesi, hem mimari özellikleri hem de çok kültürlü İzmir tarihindeki yeriyle kentin önemli dini yapılarından biri olarak varlığını sürdürmektedir.